نگاه تازه
طرح یک به بهانه ی شهادت امام باقر (ع)

سوالی مطرح است و آن اینکه آیا قیام های معاصر با آن امام مورد تایید ایشان بود یا نه؟

دو گونه پاسخ به این سوال داده شده است:

پاسخ نخست:

پاره ای از عالمان دینی و تاریخ نویسان معاصر شیعه بر این عقیده اند که این قیام ها نه تنها مورد تایید امام(ع) بوده بلکه توسط ایشان هدایت می شده است. چون پیدایش این قیام ها و درگیری ها به تضعیف حکومت مرکزی کمک کرده و اسباب اشتغال حکومتگران به  اینگونه آشوب ها و قیام های مردمی و پراکنه می شده و در نهایت به تضعیف و تحلیل رفتن قوای حکومت مرکزی می انجامیده است.و این به نوبه ی خود سبب می شده تا حکومتگران با امام(ع) مدارای بیبشتری داشته باشند و به مسالمت بگذرانند تا بلکه از آشوب های دیگر در امان مانده و آسودگی بیشتری برای سرکوبی قیام های پراکنده داشته باشند.و امام (ع) از این فرصت برای تحکیم محور های تفکر شیعی بیشتر بتوانند استفاده و بهره برداری کنند.

پاسخ دوم:

کسانی هم یافت می شوند که می گویند: این قیام ها از یک فشار روانی ناشی می شده است که به پاره ای از شیعیان در جامعه -بویژه علویان و سادات - وارد می شده و آنان را به چنین تحرک های نسنجیده و شتابزده ای وا می داشته است. وچون این قیام ها بر فشار حکومت ها بر شیعه می افزوده و هستی و موجودیت شیعیان را تهدید می کرده است امام باقر (ع) از این قیام ها ناخرسند بوده و با آنها مخالفت می کرده است.

شما در این باره چگونه فکر می کنید؟ آیا شما پاسخ دیگری دارید؟ یا با یکی از این پاسخ ها موافقید؟ با کدامیک؟  

منتظر دیدن پاسخ شما هستیم.

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢٧ آذر ،۱۳۸٦ - حسین انصاري